ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ပါတီပိုင္လား ? တိုင္းျပည္ပိုင္လား ?

အန္အယ္ဒီ ပါတီ နိဳင္ငံေရးစည္း၀ိုင္းထဲ ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာျခင္းနဲ႕ အတူ က်ေနာ္သေဘာမက်ေသာ အခ်က္တခ်ိဳ႕လည္းဒန္တြဲ၍ပါလာသည္ ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ မဲဆြယ္လွဳပ္ရွားမွဳ႕ တစ္ေလွ်ာက္ ႏွင့္ အန္အယ္ဒီ ပါတီရံုးခြဲမ်ားတြင္ အမ်ားဆံုးေတြ႕ရေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုေၾကာင္႔
လည္း စိတ္ထဲတြင္မသက္မသာျဖစ္မိသည္ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ျမန္မာနိဳင္ငံ၏ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ျဖစ္သည္ ။ တပ္မေတာ္ကို စတင္ဖြဲ႕စည္း
ခဲ႔ေသာ တပ္မေတာ္၏ ဖခင္လည္းျဖစ္သည္ ။ တိုင္ျပည္ထူေထာင္ခဲ႔ေသာ တိုင္းျပည္၏ ဖခင္လည္း ျဖစ္ေနျပန္ေသးသည္ ။ အခုတေလာတြင္ အန္လယ္ဒီရံုးမ်ားေရွ႕ မ်က္ႏွာစာတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ အေမစု ပံုမ်ားကို ပူးတြဲ၍ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္ကိုလည္း မၾကာခဏျမင္ေတြ႕ေနရသည္ ။

နိဳင္ငံေရးမဆက္ႏြယ္ေသာ တိုင္းသူျပည္သူတစ္ေယာက္လို ခံစား၍ တုိင္းသူျပည္သားတစ္ေယာက္လို ေျပာဆိုပါမည္ ။ ထိုအန္အယ္ဒီရံုးမ်ားတြင္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု ကို အျပင္ထုတ္ဗန္းျပ၍ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္ကို မႏွစ္မသက္ျဖစ္မိသည္ ။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း . . . ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ တိုင္းျပည္၏ ျပယုဒ္သာ
ျဖစ္သင္႔သည္ . . . ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ပါတီတစ္ခု ၊ အစိုးရတစ္ခု ၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု၏ ျပယုဒ္မျဖစ္ေစလိုပါ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ မိသားစုတစ္ခုပိုင္ဟု
သေဘာမထားနိဳင္ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ တိုင္းျပည္ပိုင္သာ ျဖစ္သည္ ဟု ခံယူပါသည္ ။ အေမစုသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ သမီးျဖစ္သည္ကားမွန္သည္ . . .
ထိုအတူ ျမန္မာနိဳင္ငံသားအားလံုးသည္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ သားသမီးမ်ား ျဖစ္ေနျပန္ေသးသည္ ။


အန္အယ္ဒီပါတီသည္ မဲဆြယ္စည္းရံုးရာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပံုမ်ား ၊ အန္အယ္ဒီပါတီ၏ အီးစီ ႏွင့္ စီအီးစီတို႕ ၏ ပံုမ်ားႏွင္႔သာ မဲဆြယ္စည္း
ရံုးသင့္သည္ ဟု ယူဆမိပါသည္ ။ အန္အယ္ဒီပါတီတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သက္ရွိထင္ရွားရွိေနသည္ကားမဟုတ္ . . . အန္အယ္ဒီပါတီၾကီးကိုယ္တိုင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္
ကို ျပျပီးမဲဆြယ္လွ်င္ တျခားပါတီေတြေရာ မည္ကဲ႔ သို႕ ခံစားရမည္နည္း ။ ထိုအျပင္ အန္အယ္ဒီပါတီ၏ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုယ္စားလွယ္
ေလာင္းမ်ား ေရြးခ်ယ္ပံုကို သိပ္မေဘာမေတြ႕လွပါ ။ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားသည္ ျပည္သူလူထု၏ ကိုးစားခံရသူမ်ားျဖစ္သင့္သည္ ။ ကိုယ္စားလွယ္
ေလာင္းမ်ား သည္ အန္အယ္ဒီပါတီ၏ ေခါင္းစီး ပါ၀ါေၾကာင္႔ အနိဳင္ရသည္မ်ိဳးကား မျဖစ္သင့္ . . . မိမိပင္ကိုယ္အစြမ္းအစျပျပီး အနိဳင္ရသည္က ပို၍ သင့္ေတာ္ေပလိမ္႔မည္ ။ အမွန္အတိုင္းဆိုပါရလွ်င္ အန္အယ္ဒီသည္ၾကံ႔ဖြံ႔ထက္စာလွ်င္ ျပည္သူလူထူ၏ ကိုးစားမွဳ႕ကို အျပည္႕အ၀ရရွိျပီးေသာ ပါတီၾကီး
ျဖစ္သည္ ။ ယခင္အစိုးရကို ထိထိမိမိ ဆန္႕က်င္ခဲ႔ေသာ တခုထည္းေသာအတိုက္အခံပါတီၾကီးလည္း ျဖစ္သည္ ။ ထိုကဲ႔ သို႕ ပါတီၾကီးကို အခ်ိဳ႕ေသာ
ကိစၥမ်ားတြင္ ျပည္သူမ်ား စိတ္စနိဳးစေႏွာင္႔ ျဖစ္မိသည္ကား အမွန္ပင္ျဖစ္သည္ ဟု ျပည္သူတစ္ေယာက္ အေနျဖင့္ မွန္ရာကို ဆိုပါ၏ ။

( နိဳင္ငံေရးသမားစစ္စစ္မ်ားသည္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို မိမိလိုရာဘက္သို႕ ဆြဲငင္၍ ၊ မီဒီယာသမားမ်ားစစ္စစ္မ်ားသည္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို မိမိျမင္သည္႕အတိုင္း သမာသမတ္က်က် တင္ျပသည္ )

မာဃလုလင္

(http://margaluelin.blogspot.com/)

Weight gain လွယံုမက ဝခ်င္ေသးရင္

ကိုယ္အေလးခ်ိန္ တိုးခ်င္တာ လြယ္တဲ့ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ပါ။ “ငါးက်ီးေျခာက္ ၾကပ္တင္”လို႔၊ “ငါးေဖါင္ရိုးေျခာက္” လို႔ အေခၚခံေနရသူမ်ားလို၊ ေမြးရာပါ မ်ိဳးဗီဇကိုက Skinny body type ခပ္ပိန္ပိန္ သမားမ်ားအတြက္ဆို ပိုခက္မည္။ ငါးမွာေတာင္ ပိန္ရင္ ငါးရာမသြင္းဘူး ထင္ပါရဲ႕။

ဝခ်င္ရင္ အရင္ဆံုး ေရာဂါဘယေတြ ကင္းေနဘို႔ လိုပါတယ္။ သိတဲ့အတိုင္း နာတာရွည္ ေရာဂါေတြက လူကို ပိန္သြား ေစပါတယ္။ TB, HIV-AIDS ကင္ဆာ၊ လည္ပင္ၾကီးေဟာ္မုန္းမ်ားေနသူ စတာေတြပါ။ တီဘီ ျဖစ္ေနသူတေယာက္ ေဆးပါတ္လည္လို႔ ေပ်ာက္လာရင္ ေသျခာေပါက္ ဝလာပါတယ္။ တိတိက်က် ဆိုရရင္ ညိဳျပီး ဝလာတာပါ။
ခပ္လြယ္လြယ္ သေဘာေပါက္ေအာင္ေျပာရရင္ ဝခ်င္ရင္ ၾကီးၾကီးၾကံပါေလ။ အိႏၵိယကို ေရာက္ခါစ ဦးေမာသီရိ ဆိုတဲ့ စာေပဆုရဘူးသူ မိတ္ေဆြၾကီးကေပးတဲ့ အၾကံတခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ “တံငါျဖစ္မွေတာ့ ငါးၾကီးၾကီးမွ်ားပါ” တဲ့။ သူက အေျပာတင္ မဟုတ္ဘူး။ အဂၤလိပ္စကား တလံုးမွ မတတ္ေပမဲ့ သတၱိေကာင္းလွတဲ့ တိုင္းရင္းသူတေယာက္ကို ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဆိုသူနဲ႔ ေတြ႔ေအာင္ အားလဲေပး၊ အကူညီလဲ ေပးခဲ့တဲ့သူပါ။

ၾကီးၾကီးၾကံဘို႔ရာ တခါစား မ်ားမ်ား၊ အၾကိမ္လဲ မ်ားမ်ား၊ ထမင္းလုပ္ ၾကီးၾကီး၊ ထမင္းပန္းကန္အစား ဇလံု၊ ဇြန္းဆိုရင္ ေယာက္ခ်ိဳ သံုးပါ။ အေတြ႔အၾကံဳအရ ေျပာရရင္ လူေကာင္ၾကီးသူေတြ လက္ေရးလက္သား ေသးေသး၊ လက္မွတ္က ငယ္ငယ္ေလး ျဖစ္တတ္တယ္။ အဲေတာ့ လက္ေရးပါ ေျပာင္းခ်င္ ေျပာင္းလို႔ အၾကံေပးရမလားဘဲ။

ဝခ်င္ရင္ အေလး(ဝိတ္) မ, တာ ျငင္းစရာေတာ့ မရွိပါ။ မ်ားမ်ားစားဘို႔ေလာက္ေတာ့ မထိေရာက္ပါ။ ပိန္သူေတြရဲ႕ ဇီဝကမၼ ဆိုတဲ့ သက္ရွိတို႔ ထံုးစံလုပ္ေပးေနရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ကုိယ္၌က ျမန္ျမန္ၾကီး လုပ္ေနသူေတြ ျဖစ္လို႔ (ကယ္လိုရီ) ေတြ ပိုရဘို႔ လိုပါတယ္။ စာသင္သလို ေျပာရရင္ အဆင့္ ၅ ဆင့္ရွိတယ္။ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ခ်ိန္ထားပါ။
၁။ ခါတိုင္း တေန႔မွာ (ကယ္လိုရီ) ဘယ္ေလာက္ စားေနသလဲ။
၂။ စားေနတာထက္ ၅ဝဝ (ကယ္လိုရီ) ပိုစားပါ။ စားႏိုင္ေအာင္ တေန႔ ၃ ထပ္ကေန ၄-၅ ထပ္ စားျပစ္လိုက္ပါ။
၃။ (ဝိတ္)မ ပါ။ Gym သြားခ်င္သြား၊ အိမ္မွာဘဲ လုပ္လုပ္။
၄။ အေလးခ်ိန္ ျပန္ခ်ိန္ပါ။ တပါတ္အျပီး ၁-၂ ေပါင္တိုးရင္ ေကာင္းတယ္။ ၁ဝ ေပါင္ မတိုးခ်င္ပါနဲ႔။ က်န္းမာေရးအရ အေကာင္း မဟုတ္ပါ။ ၁ လကုန္ရင္ ၅-၈ ေပါင္ တိုးတာ ေကာင္းတယ္။
၅။ အေလးခ်ိန္ ဆက္မတိုးရင္ ေနာက္ထပ္ (ကယ္လိုရီ) ၂၅ဝ ပိုစားပါေလ။

တေန႔ (ကယ္လိုရီ) ဘယ္ေလာက္လိုတာ သိဘို႔ “ဦးတိက်” ေတြအတြက္ ေဖၚျမဴလာ ရွိတယ္။ အရင္ဆံုး ဘာမွမလုပ္ဘဲ ေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ လိုမဲ့ႏႈန္းထားကို တြက္ရတယ္။ Resting Metabolic Rate (RMR) လဲေခၚတယ္ Basal Metabolic Rate (BMR) လဲေခၚတယ္။ လမ္းလဲမေလ်ာက္၊ ေျပးလဲမေျပး၊ အသားေလးေနတံုး ကိုယ္ခႏၶာက အသက္ရွဴဘို႔၊ ႏွလံုးခုန္ဘို႔၊ အစာေျခေနဘို႔ စတာေတြရဲ႕ ဇီဝအလုပ္ေတြအတြက္ လိုအပ္ခ်က္ကို ေျပာတာပါဘဲ။

ပ်င္းေတာ့ ပ်င္းစရာၾကီး။ သခ်ၤာလို ထပ္ရွင္းရအုန္းမယ္။
RMR = 9.99w + 6.25h - 4.92a + 166g-161
w = ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ကီလိုဂရမ္၊ h = အရပ္ စင္တီမီတာ၊ a = အသက္ ႏွစ္၊ g = က်ား-မ၊ (က်ား = 1 မ = 0)
တေန႔တာလိုမဲ့ (ကယ္လိုရီ) သိဘို႔ RMR ကို 1.25 နဲ႔ ေျမွာက္လိုက္ပါ။

ပိုျပီး စားႏိုင္ေအာင္ စားပံုစားနည္း ေျပာင္းသင့္ရင္ ေျပာင္းရမယ္။ အဝစား ၃ ခါနဲ႔ သြားရည္စာ ၂ ခါ၊ ၃ ခါ စားပါ။ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဘက္ရည္ ေသာက္မဲ့အစား၊ ႏြားႏို႔၊ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္ ေသာက္ပါ။ ေပါင္မံု႔စားရင္ အညိဳက အျဖဴထက္ ပိုတယ္။ အသီးအရြက္မွာလဲ ေရမ်ားမ်ား ပါတာမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ေဂၚဖီ၊ ပဲစိမ္းစားဥ၊ သခြါးသီးတို႔ထက္ အာလူး၊ ပဲမ်ိဳးစံု၊ မံုလာဥနီ၊ ေျပာင္းဖူး တို႔က သာတယ္။ အသီးေတြဆိုရင္ လိမ္ေမာ္၊ ပိခ်္၊ ဇီးသီး၊ ဖရဲသီးေတြထက္ ငွက္ေပ်ာသီး၊ သစ္ေတာ့သီး၊ ေထာပတ္သီး၊ နာနတ္သီး၊ ပန္းသီးေတြက သာတယ္။ (ဆု-ပ္)ဆိုတဲ့ ဟင္းရည္ဆိုရင္ (ခရင္)ပါတာက အၾကည္ရည္ထက္ သာတယ္။

ျဖစ္ႏိုင္သမွ် အစားအေသာက္ေတြထဲမယ္ စားသံုးဆီ ထည့္ရပါမယ္။ သံလြင္ဆီ၊ စားအုန္းဆီ၊ ေထာပတ္ဆီတို႔က ေနၾကာေစ့ဆီ၊ ပဲဆီတို႔ထက္ သာတယ္။ သာတယ္ဆိုတာ (ကယ္လိုရီ) ပိုရတာကို ေျပာတာပါ။ ေရွာင္သင့္တာေတြကေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ႔ မကိုက္တဲ့ trans-fats ေတြမ်ားတဲ့ (ပက္စထရီ)၊ ကိတ္၊ ကြတ္ကီး၊ ျပဳျပင္ထားတဲ့ အသား-ငါး၊ (မာဂ်ရင္)၊ အလြယ္ဝယ္ရတဲ့ အစားအစာေတြပါ။

မျဖစ္မေနစားရမွာက (ပရိုတင္း) ဓါတ္ပါ အစာေတြ ျဖစ္တယ္။ အသားမ်ိဳးစံု၊ ငါးမ်ိဳးစံု။ စားႏိုင္တဲ့ အသားအမ်ိဳးမ်ိဳးအျပင္ (ကယ္လိုရီ) မ်ားမ်ားပါတဲ့ ေထာပတ္၊ ဒိန္၊ (ေအာလစ္ဖ္)ဆီ၊ (ခရင္မ္)ဆိုတာေတြ ထပ္ျဖည့္ပါ။ အသားမစားသူေတြလဲ ဝႏိုင္တာပါ။ ၾကြက္သားေတြ မာတင္းျပီး သန္ခ်င္ရင္ေတာ့ အသားစားသူမ်ားက ပိုသာပါတယ္။

စိတ္လႈတ္ရွားမႈေတြဟာ (ကလ္လိုရီ) အေတာ္ ျဖဳန္းျပစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ စိတ္ေအးေအးထားပါ။ လြမ္းစရာ ဝတၱဳေတြ မဖတ္နဲ႕။ ေဟာလိဝုဒ္က သရဲကား၊ (ေအလီယန္)ကား၊ (အက္ရွင္)ကားေတြ မၾကည္နဲ႔၊ ဇာတ္ မနာနာေအာင္ ရိုက္ထားတဲ့ ကိုရီးယားကား၊ ကုလားကားေတြ မၾကည့္နဲ႕။ ဗမာေတြ ဒါေၾကာင့္ ပိန္ေနတာ။

စားခိုင္းတာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ၊ စားခ်င္စိတ္ ပိုေကာင္းေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ဗီတာမင္ B အုပ္စု ေဆးေတြက အေထာက္အပံ့ ျပဳပါတယ္။ Cyproheptadine (Cypon) ဆိုတဲ့ေဆးက (အလာဂ်ီ) စတာေတြအတြက္ ျဖစ္ေပမဲ့ Anorexia nervosa ေခၚတဲ့ စားခ်င္ေသာက္ခ်င္စိတ္ နည္းေနသူေတြကိုလဲ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ကေလးေတြဟာ နဲနဲေလး ျဖစ္လိုက္တာနဲ႔ က်သြား၊ ပိန္သြားျဖစ္တတ္တယ္။ (Cypon) တိုက္ရင္လဲ ခဏနဲ႔ ျပန္စားခ်င္ လာၾကမယ္။

ေနာက္တခုက အစပ္စားတဲ့လူ၊ (မဆလာ)ၾကိဳက္သူ၊ အခ်ဥ္ပါမွဆိုသူေတြ ခံတြင္းေတြ႕ရင္ စားသာစားပါေလ။ အစပ္တို႔၊ ဟင္းခပ္အေမႊးအၾကိဳင္တို႔ဆိုတာ စားခ်င္လာေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ တန္ခိုးရွိတယ္။ တရူပ္နံနံ (ၾကံမဆိုင္) ခပ္ထားတဲ့ ဟင္းခ်ိဳရည္က ပိုခ်ိဳသလို မဟုတ္လား။ “ႏွာညြန္႔ကို ျခဴတတ္ေသာ” ဆိုတဲ့အစားေပါ့။ ငရုပ္သီးက မတူတဲ့ အက်ိဳး ႏွစ္မ်ိဳး ရေစပါတယ္။ အစပ္ေတြဟာ (ကယ္လိုရီ) ပိုသံုးလို႔ ပိန္ေစတယ္။ အစပ္ပါမွ စားခ်င္စိတ္ပိုလို႔ ဝေစမယ္။

ကိုယ္ခႏၶာ ၾကီးထြားေစတဲ့ ေဟာ္မုန္းဆိုတာ လူ႔ဦးေႏွာက္ကေန ထုတ္ေပးေနတယ္။ အေလးမသူမ်ား ၾကြက္သားေတြ သန္မာလာတာ သူ႔အစြမ္းပါ။ သဘာဝ မဟုတ္ဘဲ အပိုေဆာင္းခ်င္သူေတြအတြက္ (စတီရြိဳက္) ေဟာ္မုန္း ေဆးေတြလဲ ရွိပါတယ္။ Human Growth hormone (HGH), Growth factors and Testosterone-based analogs ဆိုတာေတြပါ။ ဒီေဆးေတြကို အရြယ္လြန္သူ ေယာက္်ားေတြအတြက္ေရာ အားကစားသမားမ်ားအတြက္ပါ သံုးေနတာျဖစ္တယ္။ အိုလံပစ္ ဆုတံဆိပ္ ျပန္အပ္သူေတြ မနည္းေတာ့ဘူး မဟုတ္လား။ ေဟာ္မုန္းဆိုတာ အစြမ္းၾကီးသလို သတိၾကီးၾကီးလည္းထား သံုးရတာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။

ဂ်ပန္ (ဆူမို) နပမ္းသမားနည္းက “(ကယ္လိုရီ)မ်ားတဲ့ အစာေတြစား၊ အဆီ မမ်ားေစနဲ႔”။ (အင္စူလင္) ဆိုတဲ့ သၾကားဓါတ္ ထိန္းတဲ့ ေဟာ္မုန္းကို ဆြေပးလို႔၊ (ကယ္လိုရီ) မ်ားရင္ သိမ္းထားတဲ့ အဆီကို ထုတ္မသံုးစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ တခါတည္း မ်ားမ်ား စားႏိုင္ေအာင္ တခ်ိဳ႕က မနက္ေစာေစာစာ မစားဘဲေနတယ္။ သူလို ကိုယ္လိုေတြက တေန႔မွ ၂ဝဝဝ-၃ဝဝဝ သာ စားတယ္။ (ဆူမို) နပမ္းသမားေတြ တေန႔ကို (ကယ္လိုရီ) ၆ဝဝဝ ကေန ၂ဝဝဝဝ အထိ စားသတဲ့။ အရက္ (ဘီယာ)လဲ ေသာက္ပါတဲ့။ သူလို ကိုယ္လိုဘဲေပါ့။ တထိုင္ထဲ ဘီယာ ဗူး ၁ဝဝ ကုန္သူဆိုတာ ရွိဆိုဘဲ။ ေလ့က်င့္ခန္းကို ပိုျပီး၊ ျပင္းျပင္း ထံထံ၊ ေန႔စဥ္မွန္မွန္၊ လုပ္တာေၾကာင့္ စားခ်င္စိတ္ေတြ ပိုလာေစတယ္။

က်န္းမာေရးသတင္း အသစ္စက္စက္တခုက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ ေမ်ာက္ေတြကို စုထားျပီး စမ္းတဲ့အခါ၊ အေကာင္ၾကီး ေတြက ႏိုင္ခ်င္တာေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ရတဲ့ ေမ်ာက္ေတြမွာ အဆီစုျပီး၊ ဝမ္းေခါင္း က်ယ္လာသတဲ့။ ေကာက္ခ်က္ဆြဲရင္ စိတ္ဒုကၡရရင္ ဝတယ္ဆိုဘဲ။ ႏိုင္လိုမင္းထက္ အႏွိပ္စက္ခံေနရသူမ်ား အေတာ္ဘဲေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဒီ သီအိုရီက လူေတြအတြက္ မွားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ဆိုရင္ အမွားၾကီး မွားတယ္။ စိတ္ေသာက မ်ားတိုင္းသာ ဝရရင္လား ဗမာျပည္မွာ (ဆူမို) သမားခ်ည္းသာ ျဖစ္ေတာ့မယ္။

ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ “ေရာဂါ ကင္ရွင္း၊ ထမင္းဟင္း မ်ားမ်ား၊ ေဆးဝါးလဲစား၊ အေလးလဲ မပါ” ခင္ဗ်ား။ စားနည္းလည္း သိျပီ။ စားခ်င္ေအာင္ လုပ္နည္းလည္း သိျပီ။ စားခ်င္တာ စားႏိုင္တဲ့ဘဝမ်ိဳး ရဘို႔ကေတာ့ ေမ်ာက္ဆိုးမ်ား ႏွိပ္စက္တာ မခံၾကပါနဲ႔ ခင္ဗ်ား။

Dr. တင့္ေဆြ

စိတ္ဓာတ္မာေက်ာခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့သူေတြ ဒီလိုျပဳမူတတ္ပါသတဲ့...

၁။ ဟန္းဖုန္းကို လက္ကမခ်ဘူး...

၂။ တစ္ခါတေလ စိတ္မပါတပါ ရယ္တယ္...တခါတေလ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတတ္တယ္...

၃။ လူေပၚမူတည္ျပီး ဆက္ဆံေရး ေျပာင္းလဲတတ္တယ္...

၄။ ဖက္စရာကိုင္စရာ တစ္ခုခုလက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတတ္တယ္...

၅။ ကိစၥ တစ္ခုကို ရုတ္တရက္သတိရတာနဲ့ ၀မ္းနည္းျပီး ငိုတတ္တယ္...

၆။ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ စကားေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲသြားတတ္တယ္...

၇။ ရုတ္တရက္ စိတ္ထိခုိက္လြယ္သလို...ေဒါသလဲျဖစ္လြယ္တယ္...ရုတ္တရက္ ၀မ္းသာတတ္ျပန္တယ္...

၈။ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းလိုခ်င္တယ္...ဒါေပမဲ့ လူလိမ္ခံရမွာလဲ စိုးမိျပန္တယ္...

၉။ ငယ္ငယ္ထဲက အသိတရားေပါင္းစံုကို အရြယ္နဲ ့မလိုက္ေအာင္ နားလည္ခဲ့ရတယ္...

၁၀။ အေဆြးသီခ်င္းကို နားေထာင္တာ ပိုႏွစ္သက္တယ္...

၁၁။ ကိစၥေလးတစ္ခုအတြက္နဲ ့တိတ္တိတ္ေလး အၾကာၾကီး ငိုေနတတ္တယ္...

၁၂။ လူေတြကို ႏွစ္သိမ့္တတ္ေပမဲ့ ကုိယ္တုိင္မွာေတာ့ ႏွစ္သိမ့္သူမရွိဘူးလို့ ထင္ေနတတ္တယ္...

၁၃။ အျမဲတမ္း ဖုန္းကို ဖြင့္ၾကည့္ျပီး မက္ေဆ့ခ်္ ရွိမရွိ စစ္ေဆးတတ္တယ္...

၁၄။ အြန္လိုင္းေပၚမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ့ စကားေျပာဖို့ ေစာင့္ေနတတ္တယ္...

၁၅။ အတိတ္ကို တမ္းတျပီး ပစၥဳပၸန္ကို မုန္းတီးေနတတ္တယ္...

၁၆။ တစ္ခုခုစဥ္းစားမိတာနဲ ့စာအုပ္ထဲမွာ ေရးမွတ္ထားတတ္တယ္...

၁၇။ စိတ္ထဲရွိတဲ ့သီခ်င္းကို ညည္းတြားသီဆိုတတ္တယ္...

၁၈။တခါတေလ တက္ၾကြတယ္...တခါတေလ မလွုပ္မယွက္ေနတတ္တယ္...

လူငယ္မ်ား၏ ရည္းစား မရွိျခင္းေကာင္းက်ိဳး (၁၀) ခ်က္

(၁) Online ဖိုးပိုက္ဆံ အကုန္အက်သက္သာျခင္း

(၂) အပို႕အႀကိဳကိစၥ ျဖစ္ေသာ ဖယ္ရီ မျဖစ္ျခင္း

(၃) အေခ်ာ့ရသက္သာျခင္း စိတ္ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈမွ ကင္းေ၀းေစျခင္း

(၄) မုန္႕ဖိုးအား ေလာက္ငွစြာ သံုးစြဲလို႔ရျခင္း

(၅) အခ်ိန္မေရြးေနရာမေရြး လြတ္လပ္စြာေနထိုင္နိင္ျခင္း

(၆) အစားမွန္ အအိပ္မွန္ အထမွန္ျခင္း ႏွင့္ က်န္းမာေရးေကာင္းေနျခင္း

(၇) အိမ္မွ ဖုန္းေဘ ေငြႏွဳန္းမ်ား သက္သာလာျခင္း

(၈) ပါးစပ္အားနံေစေသာ ေဆးလိပ္ ၊ ကြမ္းယာ ၊ ေသရည္ ၊ ဒညင္းသီးမ်ားအား အခ်ိန္မေရြး စားသံုးလို႔ရျခင္း

(၉) ရည္းစာမရွိ၍ သူငယ္ခ်င္းအား ရင္မဖြင့္ရသျဖင့္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူက နားညီးသက္သာေသာေၾကာင့္သင့္အား အလိုက္အသင့္ ဆက္ဆံျခင္း

(၁၀) ရည္းစား၏ နားပူနားစာ ၊ အမိန္႔မ်ား ကင္းေ၀းျခင္း တို႔ျဖစ္ပါသည္။

ခ်စ္သူမ်ားေန ့မွာ

ဘယ္သူမ်ား တီထြင္ခဲ့ပါလိမ့္...

ခ်စ္သူမ်ားေန ့က ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၄ရက္ဆိုတာ

ဘယ္သူမ်ား တီထြင္ခဲ့ပါလိမ့္

အက်ီဆင္တူ ဝတ္ရမယ္ဆိုတာ

ဘယ္သူမ်ား တီထြင္ခဲ့ပါလိမ့္

တေနကုန္ ေလွ်ာက္သြားရမယ္ဆိုတာ

ဘယ္သူမ်ား တီထြင္ခဲ့ပါလိမ့္

အဲဒီေန ့မျဖစ္မေန ေလွ်ာက္လည္ရလိမ့္မယ္ဆိုတာ

ဘယ္သူမ်ား တီထြင္ခဲ့ပါလိမ့္

အဲဒီေန ့မွာ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ေပးရမယ္ဆိုတာ

ဘယ္သူမ်ား တီထြင္ခဲ့ပါလိမ့္

အဲဒီေန ့မွာ ခ်စ္သူနဲ ့ဘဲရွိရမယ္ဆိုတာ



ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၄ မွ ခ်စ္သူမ်ားေန ့မဟုတ္ပါဘူး

ခ်စ္သူနဲ ့ရွိတဲ့ ေန ့တိုင္း ခ်စ္သူမ်ားေန ့ပါ

အက်ီဆင္တူ ဝတ္ရမွ မဟုတ္ပါဘူး

စိတ္ခ်င္းဆင္တူ ျဖစ္ေနယံုနဲ ့ တင္ျပည္ ့စံုပါတယ္

တေနကုန္ ေလွ်ာက္လည္ေနမွမဟုတ္ပါဘူး

တနာရီနဲ ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္စကားေျပာရင္ေတာင္ျပည္ ့စံုပါတယ္

အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ေပးရမွ မဟုတ္ပါဘူး

တေယာက္နဲ ့တေယာက္နားလည္မႈေတြ နဲ ့တင္ျပည္ ့စံုပါတယ္

အဲဒီေန ့ဘဲ ခ်စ္သူနဲ ့အတူတူရွိမွ မဟုတ္ပါဘူး

လူခ်င္းမေတြ ့ရဘဲ စိတ္ထဲအျမဲရွိရင္ေတာင္ ျပည္ ့စံုပါတယ္

လူမုိက္ၾကီး (၁၀)ေယာက္

တစ္ခါတုန္းက သူေဌးၾကီးတစ္ေယာက္သည္ တပည္႔ျဖစ္သူအား လူမုိက္ၾကီး
(၁၀)ေယာက္အားရွာေဖြ၍ စာရင္း ေကာက္ခဲ႔ရန္ တာဝန္ေကးလုိက္သည္။
တပည္႔ျဖစ္သူကလည္း သူေဌးၾကီး၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ စာရင္း ေကာက္ရန္
ခရီးထြက္ခဲ႔သည္။

သူေဌးၾကီးတပည္႔သည္ ခရီးထြက္ခြာလာရာ ျမစ္တစ္ခု သုိ႔ေရာက္လာ၏။
လူတစ္ ေယာက္သည္ ျမစ္ထဲမွေရမ်ားကုိ ခပ္ထုတ္ေနသည္ကုိေတြ႔ရ၏။
ဘာေၾကာင္႔ခပ္ထုတ္ေနသည္ကုိ သိခ်င္လာ၍ အေၾကာင္းစုံကုိေမးျမန္းၾကည္႔သည္
။
“ရြာထဲက ကၽြန္ေတာ္ၾကဳိက္ေနတဲ႔ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ အလွအပေလးက ျမစ္ထဲကေရေတြ
ကုန္ေအာင္ခပ္ထုတ္ႏုိင္ ရင္ ကၽြန္ေတာ္ကုိ လက္ထပ္မယ္တဲ႔။ အဲဒါ သူအခ်စ္ကုိ
ရေအာင္ၾကဳိးပမ္းေနရတာဗ်” ။
အင္းေတာ္ေတာ္ မုိက္မဲတဲ႔လူေပပဲ။ ထုိသူနံမည္ ကုိေမးျမန္း၍ လူမုိက္နံပါတ္(၁)
အျဖစ္စာရင္းမွတ္လုိက္ေလ၏။

ထုိျမစ္ေၾကာင္းအတုိင္း ဆက္လက္ထြက္ခြာလာရာ လူတစ္ေယာက္သည္
ျမစ္ထဲသုိ႕ေခါက္ေခါက္အခါခါ ေလွာ္ ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရျပန္သည္။
သူေဌးၾကီးရဲ႕ တပည္႔က အေၾကာင္းအရင္း ကုိေမးျမန္းေလ၏။
“ က်ဴပ္သူငယ္ခ်င္းေပါ႔ မေန႔က က်ဴပ္ႏြားကုိ ဌားျပီး တစ္ေနကုန္ခုိင္းလုိက္တာ
ႏြားကုိဖတ္ဖတ္ကုိေမာလုိ႔၊ က်ဴပ္က လဲဘယ္ရမလဲ သူေလွကုိဌားျပီး
တစ္ေနလုံးအားရပါးရ ေလွာ္ျပီး လက္စားေခ်ေနတာေလ”
သူေဌးၾကီးတပည္လဲ အံၾသစြာ ျဖင္႔ထုိသူ၏ နံမည္ကုိေမးျပီး
လူမုိက္နံပါတ္(၂)အျဖစ္စာရင္းမွတ္လုိက္ေလသည္။

ထုိေနာက္ဆက္လက္ထြက္ခြာလာခဲ႔ရာ လူတစ္ေယာက္သည္
လူတစ္ေယာက္ သစ္ပင္ေပၚ၌ ရွိေန၏။ သစ္ခုတ္ သမားက ထုိသစ္ပင္
ကုိခုတ္လဲေန၏။
“ ေဟ႔လူ သစ္ပင္ေပၚက ဆင္းေလဗ်ာ သစ္ပင္ခုတ္လဲေနတယ္”
“ ကၽြန္ေတာ္ သစ္ပင္ေပၚတတ္တာ မဆင္းတတ္လုိ႔ ေတြ႔တဲ႔သစ္ခုတ္သမားေျပာျပီး
သစ္ပင္လဲခုိင္းေနတာပါ။ သစ္ပင္လဲမွ ကၽြန္ေတာ္ လြယ္လြယ္ကူကူ
ေအာက္ေရာက္ႏုိင္မွာပါ ” ။
သူေဌးၾကီးတပည္႔လည္း အံၾသသြားျပီး မထူးပါဘူး ဒီလူလဲနံမည္ေမးျပီး
စာရင္းသြင္းလုိက္ရုံေပါ႔။ သူေဌးၾကီး တပည္႔လည္း နံမည္ေမးျပီး လူမုိက္ နံပါတ္
(၃) အျဖစ္စာရင္းမွတ္လုိက္ေလသည္။

ဒီလုိနဲ႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာ လာခဲ႔ရာ ေတာစပ္တစ္ေနရာ အေရာက္တြင
္ လူတစ္ေယာက္သည္ ဓားမကုိကုိင္လွ်က္ တြင္းဝတစ္ခုတြင္ထုိင္ ေနေလသည္။
“ ေဟ႔လူ ခင္ဗ်ား တြင္းဝထုိင္ျပီး ဘာလုပ္ေနတာလဲ “
“ ကၽြန္ေတာ္ ေျမၾကြက္တစ္ေကာင္လုိက္ဖမ္းေနတာပါ။ အခုတြင္းထဲ
ဝင္သြားလုိ႔ပါ။ၾကြက္ထြက္လာေအာင္ေစာင္႔ ေနတာပါ။ထြက္လာလုိ႔ကေတာ႔ ေဟာဒီဓားနဲ႔
ခုတ္သတ္ဖုိ႔ပါပဲ “။
“ မထြက္လာရင္ေကာဗ်ာ “
“ထြက္လာမွာပါဗ်ာ၊ ၾကြက္ကတြင္းထဲမွာ ၾကာၾကာဘယ္ေနႏုိင္ပါမလဲ၊ သူေနရ
ထုိင္ရၾကပ္လုိ႔ ထြက္လာရင္ေတာ႔ အသိပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ ကေျမၾကြက္သား
အရမ္းၾကဳိက္တယ္ေလ”။
သူေဌးၾကီးတပည္႔လည္း ထုိသူအားနံမည္ေမးျပီး လူမုိက္နံပါတ္ (၄)
အျဖစ္မွတ္လုိက္ေလသည္။ လူမုိက္စာရင္း ေကာက္ရန္ဆက္လက္ထြက္ခြာ လာရာ
သူေဌးၾကီးတပည္႔သည္ ရြာတစ္ရြာသုိ႔ေရာက္ေလသည္။

ရြာအဝင္လမ္း တြင္ လူတစ္ေယာက္ လက္ႏွစ္ဖက္ေျမာက္လ်က္ ဖင္ထုိင္လ်က္လဲေနသည္ကုိ ေတြ႕ရ၏။
“ေဟ႔လူ ထေလဗ်ာ၊ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ၊ ေျခေထာက္နာသြားလုိ႔ မထႏုိင္ဘူးလား၊
ကၽြန္ေတာ္ထူေပးမယ္ ဟုေျပာေျပာ ဆုိဆုိႏွင္႔ ထုိလူလက္ႏွစ္ဖက္ကုိ
ကုိင္လုိက္ရာ” “အား မကုိင္နဲ႔ မကုိင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ကုိထူရင္ ခ်ဳိင္းကမျပီး ထူေပး”
ဟုေျပေလ၏။ သူေဌးၾကီးတပည္႔လည္း ထုိလူ ေျပာသည္႔အတုိင္း
ခ်ဳိင္းကမျပီးထူေပးလုိက္ေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ လက္ႏွစ္ဖက္ကေျမာက္ျမဲအတုိင္း
ေျမာက္ေန၏။ “ ခင္ဗ်ား လက္ႏွစ္ဖက္က ခ်လုိ႔မရဘူးလား အေၾကာကပ္ေနတာလား “။
“မဟုတ္ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ေသတၱာ ဝယ္မလုိ႔ျမဳိ႔ေပၚတတ္လာတာ၊ အဲဒါအိမ္က ေသတၱာ
အေဟာင္း အတုိင္းကုိ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ တုိင္းလာခဲ႔တာ၊ မေတာ္တဆ ေခ်ာ္လဲျပီး
မိတ္ေဆြေရာက္လာျပီး ထူေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါ တယ္” ။
သူေဌးၾကီးတပည္႔လဲ ထုိသူနံမည္ေမး၍ လူမုိက္နံပါတ္ (၅)
အျဖစ္သတ္မွတ္လုိက္ေလသည္။ ျပီးေတာ႔ သူေဌး ၾကီးတပည္႔လည္းရြာထဲသုိ႔ဝင္လာေလ၏။

လမ္းခရီးတြင္ လူႏွစ္ေယာက္ျငင္းခုန္ေနသည္ ကုိေတြ႔ရ၍ အေၾကာင္း စုံကုိေမးၾကည္႔၏။
“ကၽြန္ေတာ္ ကေျပာတယ္၊ ေငြထုပ္ေကာက္ရရင္ ခရီးကအတူတူ ထြက္လာတာမုိ႔
တစ္ေယာက္တစ္ဝက္ ပုိင္သင္႔ တယ္လုိ႔”
“ မဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူး ေငြထုပ္ကုိ အရင္ေတြ႔တဲ႔လူက
ပုိျပီးရသင္႔တာေပါ႔၊ မဟုတ္ဘူးလားဗ်ာ “
“ ေနပါဦး ခင္ဗ်ား တုိ႔က အဲဒီေငြထုပ္ ကုိေကာက္ရထားလုိ႔လား”
“မေကာက္ရပါဘူးဗ်ာ၊ ေကာက္ရခဲ႔ရင္ ဆုိျပီး ျငင္းခုန္ေနၾကတာပါ”
ခ်က္ခ်င္းပင္ ထုိသူႏွစ္ေယာက္၏ နံမည္မ်ားေမးျပီး စာရင္းသြင္းလုိက္၏။
လူမုိက္နံပါတ္(၆) ႏွင္႔လူမုိက္နံပါတ္(၇) ဟုစာရင္းမွတ္လုိက္၏။

ထုိေနာက္ သူေဌးၾကီးတပည္႔လည္း အေၾကာင္းအရာအျဖစ္အပ်က္မ်ား ႏွင္႔တကြလူမုိက္ (၇)ဦး၏
နာမည္စာရင္းမ်ား ကုိေပးအပ္လုိက္ေလ၏။ သူေဌးၾကီးလည္း သူတပည္႔တင္ျပေသာ
စာရင္းအားၾကည္႔ ၍ “ ငါေကာက္ခိုင္းတာက ဆယ္ဦးကြ၊ မင္းေကာက္ခဲ႔တာ
ခုႏွစ္ဦးပဲရွိေသးတယ္၊ သုံးဦးလုိေသးတာပဲ “။
“ ဆယ္ဦးျပည္႔ပါတယ္ သူေဌးမင္း၊ က်န္တဲ႔ သုံးဦးက ၊ ဘာမွ အရည္မရအဖတ္မရ
လူမုိက္စာရင္းေကာက္ခုိင္းတဲ႔ သူေဌးမင္းနဲ႔ လူမုိက္စာရင္း လုိက္ေကာက္တဲ႔
ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ ဘာမွ အရည္မရ အဖတ္မရ ဘာဗဟုသုတမွ မရွိတဲ႔ ဒီပုိစ္႔ကုိ
ဖတ္တဲ႔လူရယ္ေပါင္းလုိက္ရင္ ဆယ္ဦးျပည္႔တာေပါ႔ သူေဌးမင္းရယ္ “။

Knowledge of Android 3

ယခုုအပိုုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္ Android Run Time မွာပါ၀င္တဲ့ Dalvik Virtual Machine ရဲ ့ အလုုပ္လုုပ္ပုံကိုု အနည္းငယ္တင္ျပေဆြးေႏြးလိုုပါတယ္။


Dalvik VM ဆိုုတာဘာလဲ?
Dalvik VM ဆိုုတာ ၂၀၀၅ ခုုနွစ္ေလာက္မွာ Android mobile ကိရိယာမ်ားအတြက္ အထူးသီးသန္ ့ဒီဇိုုင္းထုုတ္ျပီး Google မွ Engineer ျဖစ္သူ Dan Bornstein ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ ့ က တည္ေဆာက္ထားတဲ့ Virtual Machine ျဖစ္ပါတယ္။


Java Virtual Machine ( JVM )
ဒီေန ရာမွာ က်ေနာ္ Java Virtual Machine ကိုု Android mobile devices မ်ားအတြက္ သီးသန္ ့အထူးထုုတ္လုုပ္ထားတဲ့ထုုတ္လုုပ္ထား Dalvik Virtual Machine နွင့္ အနည္းငယ္ နွဳိင္းယွဥ္ တင္ျပလိုုတာေၾကာင့္ JVM ကိုု ဦးစြာ ရွင္းလင္းတင္ျပပါရေစ။
ေအာက္က ပုုံကိုု တခ်က္ၾကည့္ေပးပါ။




သင္ၾကိဳက္နွစ္သက္ရာText Editor (ဥပမာ -Notepad လိုုမ်ဳိး ေရးသားျပင္ဆင္နုုိင္တဲ့ ပရိုုဂရမ္တစ္မ်ဳိး) မွာ က်ေနာ္တိုု ့ Java Program တခုုကိုု ေ၇းသားနုုိင္ပါတယ္။

example HelloWorld java program

public class HelloWorld{
public static void main (String[] args){
System.out.println(“Hello World”);
}
}

က်ေနာ္တိုု ့ ဒီဥပမာ Java Program ေလးကိုုကိုု Text Editor တခုုခုုမွာေရးသားလိုုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တိုု ့ class name နဲ ့နာမည္တူေအာင္ ေပးျပီး classname.java (HelloWorld.java) ဆိုုျပီး သိမ္းလိုုက္ပါတယ္။ ဒါကိုု က်ေနာ္တိုု ့က source code လိုု ့ ေခၚပါတယ္။ ဒီ source code file မွာ ျပင္ဆင္ခြင့္ေရးသားခြင့္ရွိပါတယ္။ အဲဒီ source code ကိုု java compiler က compile လုုပ္လိုုက္တဲ့အခါမွာ classname.class ဆိုုျပီး file တဖိုုင္က်လာပါလိမ့္မယ္။ source file ကိုု compile လုုပ္တဲ့အခါ ရရွိလာတဲ့ file ဟာ bytecodes ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ bytecodes ဟာ Operating System (OS ) နားလည္တဲ့ အဆင့္ေတာ့မေရာက္ေသးပါဘူး။


Source code ကိုု ေရးသားရာမွာ တခုုခုုမွားယြင္းခဲ့ရင္ compile လုုပ္တဲ့အခါမွာ errors ေတြျပပါလိမ့္မယ္။ တကယ္လိုု ့မွားယြင္းခဲ့ျပီး errors ျပခဲ့ရင္ေတာ့ bytecodes ျဖစ္တဲ့ classname.class (HelloWorld.class) ဟာက်လာမွမဟုုတ္ပါဘူး။ ဒီ errors ကိုုေတာ့ compile time errors လိုု ့ေခၚပါတယ္။ ဒီအဆင့္က ဘယ္လိုု ဥပမာေပးရမလဲဆုုိေတာ့ English Grammar ေရးသားတာနဲ ့ဥပမာေပးပါ့မယ္။ English စာမွာဆိုုရင္ စာေၾကာင္း တေၾကာင္းရဲ ့အစကိုု အၾကီးနဲ ့ေရးသားရမယ္ စာေၾကာင္း (၀ါက်) အဆုုံးမွာ full stop (.) ပါ၀င္ရမယ္။ စသည္ျဖင့္ နည္းဥပေဒေတြရွိပါတယ္။ ဒီလိုုပဲ Java programming ကိုုေရးသားရာမွာ လိုုက္နာရမည့္ syntax rules ေတြရွိပါတယ္။(ဒီအေၾကာင္းကိုု ေနာက္ပိုုင္း Java tutorials မ်ားမွာဆက္လက္ေလ့လာနုုိင္ပါတယ္)


တကယ္လုုိ ့မွန္ခဲ့တယ္ဆိုုပါစိုု ့… classname.class (HelloWorld.class) ဖိုုင္ေလးက်လာျပီဆိုုရင္ အဲ *.class file ကိုု Java Virtual Macnhine (JVM ) က interpret လုုပ္လိုုက္တဲ့အခါမွာ OS နားလည္တဲ့ executable file ျဖစ္ျပီး မိမိေရးသားခဲ့တဲ့ ပရိုုဂရမ္အတုုိင္း ကြန္ပ်ဴတာက လုုပ္ေဆာင္ေပးမွာပါ။ ဥပမာ program မွာ Hello World ကိုုရိုုက္ထုုတ္ဖိုု ့ေရးသားထားလိုု ့ Hello World ကိုု ရိုုက္ထုုတ္ေပးပါလိမ့္မယ္။


တကယ္လိုု ့မ်ား interpret (run)လုုပ္လိုုက္တဲ့အခ်ိန္ errors ေတြျပခဲ့ရင္ ဒါဟာ Run Time errors ပါ။ ဒါကိုု ဘယ္လိုု ဥပမာေပးရမလဲဆိုုေတာ့ က်ေနာ္တိုု ့Microsoft World မွာ စာရိုက္တာနဲ ့ ဆင္တူပါတယ္။ MS world က်ေနာ္တိုု ့English စာ ၀ါက်ေရးသားရာမွာ စာလုုံးေပါင္းမွားရင္၊ အၾကီးအေသးမွားရင္၊ စားလုုံးထားသိုုေနရာထားမွဳ (space) မ်ားမွားတဲ့အခါ အနီေရာင္ အစိမ္းေရာင္ အတြန္ ့ကေလးေတြ ျပတာ သတိထားမိမွာပါ။ ဒါဟာ programming မွာဆိုု syntax မွားတာေပါ့။ အဲလိုုမွားျပီး Run လိုု ့ကေတာ့ compile လုုပ္တဲ့အဆင့္မွာကိုု errors ေတြတက္မွာပါ။ တခါတေလ ကိုုေရးသားတဲ့အခါမွာ လုုံး၀ အဲလိုု အနီေရာင္ အတြန္ ့ မ်ဥ္းေလးေတြမျပ ဘူးဆိုုတိုုင္း မွန္တယ္မထင္ပါနဲ ့။ ဥပမာ က်ေနာ္က I am Aung Aung. လိုု ့မ်ား ေရးသားခဲ့ရင္ ဘာအမွားမွ ျပမွာမဟုုတ္ပါဘူး။ ဘာလိုု ့လဲဆိုုေတာ့ ေရးသားပုုံ grammar ကမွန္ေနတာကိုုးဗ်။ ဘယ္ေနရာမွာ မွားမလဲဆိုုေတာ့ က်ေနာ့္ကိုုသိတဲ့လူေတြဖတ္တဲ့အခါ ဟ မင္းက Aung Aung မဟုုတ္တာYe’ Paing Phyo ပါကြဆိုုျပီးျပန္ေျပာပါလိမ့္မယ္။ ဒါမ်ဳိးကိုု Run Time errors လိုု ့ေခၚပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ compile time errors နွင့္ run time errors ကိုု ရွင္းလင္း နားလည္ေစခ်င္တာပါ။


JVM ဟာ OS platform အေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ ရရွိနုုိင္တာမိုု ့ Java ဟာ platform လြတ္လပ္မွဳရွိတယ္လိုု ့ဆိုုနုုိင္တာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ သင္ဟာ Windows OS မွာ compile လုုပ္ထားတဲ့ HelloWorld.class ဖိုုင္လ္ ကိုု JVM တင္ထားတဲ့ ၾကိဳက္တဲ့ OS မွာ interpret လုုပ္နုုိင္ျပီေပါ့။


အားလုုံးကိုု ျပန္ျခဳံငုုံ ေျပာရရင္ေတာ့ Text editor တခုုခုုမွာ java program (classname.java) ေရးသားထားတဲ့ source code ကိုု compile လုုပ္တဲ့အခါ byte codes (classname.class) ရပါတယ္။ အဲ .class file ကိုု JVM က interpret လုုပ္လိုုက္မွ OS နားလည္တဲ့ executable file/program ရလာတာပါ။


Dalvik VM ကိုု ရွိနွင့္ျပီးသား Java Virtual Machine (JVM ) ထက္ပိုုမိုုေကာင္းမြန္ေအာင္၊ အထူးသျဖင့္ ၾကိဳးမဲ့မိုုဘိုုင္းကိရိယာမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ ဖန္တီးထုုတ္လုုပ္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ Mobile device ေတြဟာ သယ္ယူရ အဆင္ေျပလြယ္ကူေစရန္ အရြယ္အစား အားျဖင့္ ေသးငယ္ေအာင္ ထုုတ္လုုပ္ရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ Battery life, processign power, memory management ျပႆနာေတြကရွိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ Dalvik ကိုု အဓိကအားျဖင့္ battery life ၾကာခ်ိန္နွင့္ ေမာင္းနွင္တြက္ခ်က္နုုိင္စြမ္းအား processing power တုုိ ့ကဲ့သိုု ့ေသာ mobile devices မ်ား၏ အကန္ ့အသတ္မ်ားအတြက္ အဆင္ေျပေစရန္ ဒီဇုုိင္းထုုတ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။


၂၀၀၅ ခုုနွစ္ေလာက္မွာ Google က Dan Bornstein ဦးေဆာင္တဲ့ Engineer အဖြဲ ့ဟာ Dalvik VM ျဖင့္ JVM ကိုု အစားထုုိးနုုိင္ဖိုု ့အသည္းအသန္ က်ားကုုတ္က်ားခဲ ၾကိဳးပန္း ဖန္တီးရလဲဆိုုတာ ေနာက္ကြယ္ မွာအေၾကာင္းအရင္း တခုုရွိေနေသးလိုု ့ပါပဲ။ ဒါဆိုု အဲဒါဘာမ်ားျဖစ္မလဲ? LICENSE ခြင့္ျပဳမွဳ ကိစၥေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ Java Programming Language, Java tools and Java Libraries ေတြဟာ မည္သူမဆိုု ရယူသုုံးစြဲနုုိင္ေသာ (Open Source) ဆိုုေပမယ့္ Java Virtual Machie (JVM) ကေတာ့ Free မဟုုတ္ပါဘူး။ ဒီကိစၥကလဲ Dalvik ျဖစ္ေပၚလာေစတဲ့အေၾကာင္းရင္း တရပ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း ခုုခ်ိန္ခါမွာေတာ့ Sun အဖြဲ ့ၾကီးမွ Java ျဖင့္တည္ေဆာက္ထားေသာ VM ကိုု အစားထိုုးစရာအျဖင့္ Open JDK နွင့္ Apache Harmony တိုု ့လည္းရွိေနျပီျဖစ္သည္။ ဒီေန ရာမွာသတိထားမိရမွာက လူသားေတြရဲ ့တီထြင္ဖန္တီးလိုုမွဳျဖစ္ပါတယ္။ Open Source အဖြဲ ့စည္းေတြဟာ ကန္ ့သတ္မွုုေတြကိုုေက်ာ္လႊားနုုိင္ဖိုု ့ အသစ္တီထြင္ဖန္တီးနုုိင္ဖိုု ့ကိုု အျမဲတမ္းၾကိဳးစားၾကပါတယ္။ လူသားေတြရဲ ့တီထြင္ဖန္တီးမွဳဟာလဲ အကန္ ့သတ္ေတြမရွိတဲ့အခါ ပိုုမိုုေတာက္ေျပာင္လာအုုံးမွာပါပဲ။


Dalvik VM & Java VM
Java မွာ source file ကို text editor တခုုခုုမွာေရးသားျပီး java compiler ( javac HelloWorld.java) ကိုုသုုံးျပီး Java byte codes အျဖစ္ ေျပာင္းလဲကာ compile လုုပ္ပါတယ္။ ထိုု ့ေနာက္ Java byte code ကိုု Java VM ေပၚတြင္ run (java HelloWorld) ယူသည္။ Android OS ေပၚတြင္မွုု မတူေတာ့သည့္ ကိစၥမ်ားရွိလာသည္။ source file (*.java) ကိုု compiler ျဖင့္ java byte codes (*.class) ဖိုုင္ရယူသည္အထိက အတူတူုုျဖစ္ပါတယ္။ သိုု ့ေသာ္ ထိုုအဆင့္တြင္ Dalvik compile ကိုု ထပ္ျဖတ္ျပီး Dalvik byte code အျဖစ္ ထုုတ္ယူျပီး ရရွိလာတဲ့ Dalvik byte code ကိုုမွ Dalvik VM ေပၚတြင္ အလုုပ္လုုပ္ေစျခင္းမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။



က်ေနာ္ တိုု ့ဒီေန ရာမွာ သတိထားရမွာက Dalvik byte code ရေအာင္ java က ေန တိုုက္ရိုုက္မထုုတ္ယူပဲ Dalvik compiler ကိုု တဆင့္ခံသုုံးထားတယ္ဆိုုတာကိုုပါ။ ဒီလိုု တဆင့္ခံသုုံးထားတာေၾကာင့္ အက်ဳိးဆက္မ်ား ျဖစ္လာပါတယ္။ ဥပမာ- java byte code ျဖစ္ေစတဲ့ ( Python/ Ruby စသည့္) မည္သည့္ programming language မဆိုု Android Application မ်ား ေရးသားနုုိင္သြားျခင္းမ်ဳိးျဖစ္သည္။
Java မွာ အဓိကအားျဖင့္ေအာက္ပါအတုုိင္း …


Java Standard Edition (J2SE) – Desktop application မ်ားေရးသားရာတြင္ အသုုံးျပဳသည္။
Java Enterprise Edition ( J2EE) – Enterprise System , e-Commerce ကဲ့သိုု ့ေသာ လုုပ္ငန္းၾကီးမ်ား အတြက္ application မ်ားေရးသားရာတြင္ အသုုံးျပဳသည္။
Java Micro Edition (J2ME/ Java ME) – java phone မ်ား mobile application မ်ားအတြက္ျဖစ္သည္။

Android တြင္ ပါ၀င္ေပါင္းစပ္ေသာ java libraries မ်ားမွာ Java Standard Edition နွင့္အနီးစပ္ ဆုုံးျဖစ္သည္။ ၄င္းတိုု ့၂ ခုု၏ အဓိက ကြာျခားေသာ အခ်က္မွာ J2SE မွ user interface libraries ကိုု ဖယ္ထုုတ္လိုုက္ျပီး Android အဓိက user interface librarires မ်ားကိုုျဖည့္သြင္းထားျခင္းျဖစ္သည္။ သိုု ့ေသာ Java ၏ standard features မ်ားကိုု ေထာက္ပံ့ေပးထားသည္နွင့္ တျပိဳင္နက္တြင္ features အသစ္မ်ားကိုုလည္း Android တြင္ ျဖည့္စြက္ ထည့္သြင္းထားေပးပါသည္။ ေနာက္ တပိုုင္းမွပဲ Application Framework မ်ား ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဆက္လက္ေဆြးေႏြးပါေတာ့မယ္။